Z Omanu wpis przedostatni.

Nastepnie wybralismy sie do goracych zrodel. Jechalismy przez piekne plantacje palm daktylowych, podziwiajac cudne gory. Gdy dojechalismy, zaparkowalismy samochod na parkingu. Dookola staly tablice skierowane do turystow, proszace o ‘nie wchodzenie na podworka mieszkancow’ i ‘nie przeszkadzanie mieszkancom’.

Przed naszymi oczami rozciagnal sie cudny widok – gory, mnostwo kamieni, i strumyk. Woda w strumyku rzeczywiscie byla goraca – ciekawe, dlaczego?

W strumyku siedziala kobieta, i najnormalniej w swiecie robila……… pranie! Gdy skonczyla, zebrala ubrania w tobolek, polozyla go na glowie, i poszla to pranie rozwieszac. Poniewaz kobiety nie chcialy zgodzic sie na zdjecie, tutaj tylko fotka kupki prania, czekajacej na swoja kolej 🙂

Poszlismy nieco dalej, i, w towarzystwie lokalnych dzieciakow dumnych i szczesliwych, ze moga zaprezentowac swoje umiejetnosci w jezyku angielskim (Hi, what’s your name? Hi, I’m Mohammed!), ryzykujac zycie, przekroczylismy strumyk – wykorzystujac do tego mokre i sliskie kamienie. Oplacalo sie – widok byl jeszcze piekniejszy.
A w strumyku siedziala starowinka, ktora zmywala garnki! Nieco dalej stala grupka kobiet, plotkujaca przy wywieszaniu prania.
Przy brzegu pasl sie osiol, ktory powital nas glosnym ‘iiiiiicho, iiiiiicho’. A za nami podazala biala koza, i trzy male, czarne kozki.
Czas cofnal sie o 150 lat…. az zal bylo wyjezdzac….

Powyzej: kobiety plotkuja przy suszacym sie praniu. Ponizej – w takich domach mieszkaja.

Po delfinach wybralismy sie w droge do Barka. Barka to wioska rybacka, taka tradycyjna, gdzie rybacy po porannym polowie susza sieci na brzegu morza, gdzie mewy wyzeraja resztki ryb ze smietnikow, gdzie dzieciaki pasa kozy, i gdzie kobiety w czasie sjesty wypoczywaja przed domem. To tradycyjna wioska z walacymi sie chalupami, w ktorych klimatyzacja to rzadkosc, a nie norma. Wioska, gdzie nie dotarl jeszcze ped i pospiech swiata wspolczesnego. To wioska jak sprzed stu laty.

Sportowy mustang zaparkowany pod strzecha z suchych lisci palmowych 🙂

Dnia ostatniego, z samego rana, pojechalismy ogladac delfiny. Za kwote
ok. 130 zlotych od osoby wsadzili nas na lodke, i zabrali w morze.

Poczatkowo wszystko bylo ekscytujace, a morze cudowne – dwukolorowe!

Ale
gdy tak plywalismy po tej zatoce, w poszukiwaniu delfinow, przez ponad
poltorej godziny, to jakos juz coraz mniej urocze sie nam to wszystko
wydawalo. W koncu jednak sie udalo!!! Zobaczylismy najpierw rybakow:

A
pozniej i same delfiny!!! Alez to byla frajda, takie dzikie delfinki,
plywaly dwojkami lub trojkami, wyskakiwaly z wody, pokazujac
pyszczki…. podobno w wodach tych zyja tez wieloryby!
Niestety,
bardzo trudno uchwycic takiego delfina na zdjeciu, zatem przedstawiam
to, co mi sie udalo zlapac. Dla Zuzi to bylo jedno z najpiekniejszych
przezyc w Omanie, chociaz nieco rozczarowana byla, bo rekina nie
widziala 🙂

Dywan, o ktorym pisalam w poprzednim wpisie, plus wnetrze meczetu – to jest pokoj dla mezczyzn.

Dziedziniec

Jedna ze zlotych kopul

Oltarz? W kazdym badz razie miejsce z przodu meczetu, w kierunku ktorego wszyscy sie modla (kierunek Mekki)

Jest to trzeci najwiekszy meczet na swiecie. I jeden z nielicznych otwartych
dla zwiedzajacych nie-Muzulmanow.
Meczet naprawde robi wrazenie.

• Kompleks ma 1 kilometr dlugosci, i 885 metrow
  szerokosci

• W srodku znajduje sie 14 metrowy zyrandol z
  krysztalow Svarowskiego, ktory podobno wazy 20 ton!!

• Jest tutaj rowniez jeden z najwiekszych
  dywanow na swiecie – perskie dzielo sztuki, recznie tkane, skladajace sie
  z 1700 miliona supelkow, mierzy okolo 77×66 metrow. 600 kobiet
  tkalo to cudo przez cztery lata!

Wiecej zdjec w nastepnym wpisie, bo od dwoch dni mi Mazuzy blokuje, nie wiem, dlaczego 😦

Nizwa jest otoczona pieknymi plantacjami palm daktylowych. Sa one nawadniane specjalnym systemem zwanym falaj. Wynaleziony przez Persow 2500 lat temu, falaj jest systemem podziemnych kanalow, ktore czerpia wode z gorskich zrodel. Falaj jest wszechobecnie uzywany w Omanie do dnia dzisiejszego. Falaj w Nizwa jest najwiekszym w Omanie.

W Nizwa zobaczylismy tradycyjny suk (zamkniety, bo przybylismy okolo 13, wiadomo, poludniowa przerwa), meczet, fort, oczywiscie (Oman jest zwany krajem tysiaca fortow, i wcale sie nie dziwie – forty sa wszedzie), i piatkowy rynek. Piatkowy rynek moze i jest atrakcja dla Anglikow i innych nacji, nie dla Polakow jednakze – jest on taki sam jak nasze rodzime bazary, na ktorych sprzedaje sie chinskie podkoszulki, tanie buty, tanie ciuchy, itd., prosto z ziemi i z wielkich toreb w kratke.

Jedna z licznych plantacji palm daktylowych

Z Nizwa pojechalismy dalej, do miejscowosci zwanej Bahla. Bahla jest znana jako miejscowosc ‘zlych czarow’. Omanczycy wciaz wierza (przynajmniej niektorzy), ze czary odczyniane w Bahla moga przyniesc dobre lub zle rzeczy na ludzi. Przedzierajac sie przez waziutkie uliczki Bahla, otoczeni starymi budynkami i lokalnymi dzieciakami machajacymi do nas, nie bardzo nam sie chcialo w te czary wierzyc, ale jak tu nie wierzyc, gdy to wlasnie w Bahla:

– Zuzia ubrudzila mi jedyna bluze z dlugim rekawem;
– Matt’a z nienacka ogarnelo ogromne zmeczenie;
– Zlamalam sobie zeba jedzac jablko.

I jak tu nie wierzyc w czary?

Stare mury w Bahla

Oprocz powyzszego w Bahla widzielismy meczet, olbrzymi fort (a jakze!), i mury obronne.

Fort w Bahla. Imponujacy ze wzgledu na swoje rozmiary.

Dawne mury obronne

Drugiego dnia postanowilismy wybrac sie poza Muskat, i pojechalismy do miejscowosci zwanej Nizwa. I chociaz byly to dwie godziny jazdy samochodem (Oman jest bardzo duzy, z Muskatu do przeciwleglego Salalah jest ponad 1000 kilometrow!) bylo warto: widoki podczas podrozy zapieraly dech w piersiach! Niemalze caly czas jechalismy przez pasmo gorskie Jebel Akhdar.

Gory te maja zupelnie inna strukture niz nasze polskie – sa poszarpane, bardziej piaszczyste, jako ze suszy je slonce.

Ale co najpiekniejsze, sa one roznokolorowe! Przez to, ze gromadza sie w nich rozne mineraly, jedna gora potrafi wygladac jak material w paski!

Pomiedzy gorami ciagna sie waziutkie drozki, prowadzace do malenkich wiosek, tudziez do samotnych domow przyczepionych gdzies u zbocza gory… mozna dojrzec owce lub kozy pasace sie posrod skal, a gdzieniegdzie dumnie stoi sobie meczet.

---

The above is the views we had whlist driving to Nizwa. It took us 2 hours to get there, but the views were spectacular – through Jebel Akhdar Mountains. Mountains are different to these we know from Europe – they are rugged and raw, and they are multicoloured – implying various minerals that are present in the rocks.