Jak opisalabym malajskie jedzenie? Nie wiem. Moze jako mieszanke chinszczyzny, kuchni hinduskiej i tajskiej?
Na pewno Malajowie lubia swoje curry. I wsadzaja tam rozne kawalki miesa, nawet te najgorsze (najtlusciejsze, najbardziej kosciste, nic sie nie marnuje. Pewnie dlatego, iz sa to ludzie biedni). Ryz jest rowniez popularny.

[more]

Pewnego dnia wybralismy sie do malajskiej restauracji. Matt byl ubrany w szorty, a ze szortow nie toleruja, to kazali mu przywdziac 'spodniczke', zrobiona z batiku.

W restauracji byl bufet, gdzie mozna bylo sprobowac lokalnych specjalow.

Jak juz napisalam, przewazaly curry, wiekszosc dan byla niesamowicie ostra.

Popularne wsrod Malajow  sa rowniez ryby, roznorakie rybne sosy i polewy.

Dania sa przewaznie tlustawe.

Popularnym daniem jest  nasi lemak with condiments – czyli ryz, gotowany w mleku kokosowym, z roznymi dodatkami, takimi jak suszone rybki, jajko, kukurydza…

Jednym z deserow, ktore sprobowalam, byl ABC. ABC skladalo sie z lodow, lodu (takiego z zamrazalnika), syropu rozanego, brazowego cukru, fasoli i kukurydzi. I chociaz brzmi dziwacznie, smakowalo, o dziwo, calkiem fajnie!

Z dan, ktore najbardziej zapadly mi w pamiec:

– sfermentowana tapioka (smakowala nieco slodkawo, nieco kwasnie; troche jak kiszone ogorki, tyle ze bez ogorkow?);

– sago w kokosie; 

– durian. Durian to smierdzacy owoc. Albo sie go kocha, albo nienawidzi. Smierdzi tak mocno, ze w supermarkecie na odleglosc wiadomo, gdzie szukac duriana. Smierdzi tak mocno, ze w wiekszosci hoteli durian jest wrecz ZAKAZANY. Jednakze w Malezji jest to bardzo popularny owoc, sprzedawany wszedzie, nawet na ulicy. Durian na wierzchu jest zielony i ma kolce, w srodku jest mieciutki i bialy. Smak ma nieco slodkawy, i taki kremowy.

_Dygresja: Przeczytalismy w przewodniku, ze najlepsze danie z duriana to nalesniki w hotelu Madarin Oriental. Jednego dnia wybralismy sie do hotelu aby sprobowac tych nalesnikow. Niestety, restauracje otwierali dopiero o 19 (a byla godzina 16). Na szczescie pan w recepcji byl tak mily, iz zamowil nam te nalesniki jako 'room service' (obsluga gosci w pokoju). Przyniesiono nam trzy nalesniczki, za 15 ringitts. Kelner powiedzial: te nalesniki sie je, zamawia sie nastepna porcje, i nastepna, i nastepna, dopoki sie nie znudzi. Takie dobre one sa, te nalesniki. 

Zacheceni nieziemsko, ucieszylismy sie i z zapalem zabralismy sie do palaszowania nalesnikow z durianem. O zesz! Nie dosc, ze toto smierdzialo, to i smak byl niezbyt fajny. Musielismy jednak zjesc wszystkie te smierdzace nalesniki, bo tyle trudu zadala sobie obsluga hotelu, ze byloby nieladnie zostawic chociaz odrobine tych slynnych nalesnikow.

Pozniej durian odbijal  mi sie przez caly dzien. A za kazdym razem chcialo mi sie wymiotowac.

Ja zdecydowanie naleze do grupy tych ludzi, ktorzy duriana nienawidza 🙂 

Wracajac do restauracji. Odbylo sie w niej rowniez  przedstawienie. Mozna bylo zobaczyc zajawke ze slubu malajskiego, gdzie goscie ida i blogoslawia pare mloda (pani mlodej daje sie odrobine ryzu na dlon, panu mlodemu sciska sie dlon); mozna bylo obejrzec malajskie i chinskie tance, mozna bylo obejrzec piekne, tradycyjne stroje. A na samym koncu mozna bylo zrobic sobie zdjecie z aktorami, i mozna bylo sobie z nimi potanczyc na scenie.

Zwiedzilismy tez akwarium, ktore znajduje sie w KLCC (Kuala Lumpur City Center) – jednym z najpopularniejszych centrow handlowych. KLCC znajduje sie tuz przy Petronas Towers (slynnych wiezach).

[more]

Mozna bylo podotykac….

Poogladac….

Albo znalezc sie w samym centrum – jechalismy na takim tasmociagu, w samym srodku szklanego tunelu, wypelnionego morska woda.

A w wodzie plywaly sobie morskie zyjatka, ryby, rekiny…

Niesamowite wrazenie. 

Jeden z dni w Kuala Lumpur poswiecilismy na wizyte w jednym z najslynniejszych parkow wodnych w Malezji, Sunway Lagoon.
Park jest olbrzymi, mnostwo w nim atrakcji, nie tylko wodnych, bo rowniez mozna przejechac sie ciuchcia, zobaczyc, jak papugi sie caluja, czy tez poglaskac weza.
Niestety, pod koniec dnia zlapala nas ulewa, i musielismy sie zmywac wczesniej niz planowalismy.
I tak bylo super.
Oficjalna strona: http://www.sunway.com.my/lagoon/
Zdjecia: kliknij link ponizej.

[more]

Widok na Sunway Lagoon.

Widok na niektore atrakcje w parku

   Calujace sie papuzki

Kameleony. Podobno zjadaja trzy  kilogramy zieleniny na dzien. Mniam mniam 🙂

Aaaaaaa! Troche bym sie zdrzemnal…..

Ten waz (albinos) akurat nie jest grozny. Ale w Malezji mnostwo jest jadowitych wezy. Sa doslownie wszedzie. Potrafia wrecz z ubikacji wyjsc sobie do lazienki. My mielismy szczescie, zadnego nie spotkalismy.

Ale pewnie dlatego domy malajskie nie stoja na ziemi, a sa budowane w taki sposob, ze stoja na palach. Zdjecie bedzie w innym wpisie.

 Malezja to glownie kraj muzulmanski, chociaz nie tak radykalny jak Katar (wystepuja rowniez inne religie, masa Chinczykow i Hindusow znalazla swoje miejsce w Malezji). Mezczyzni ubieraja sie podobnie do nas, kobiety nosza chustki na glowach, ale sa one kolorowe (nie czarne, jak w Katarze), a reszta ubrania jest 'cywilna' – nie widzi sie abbaya. No i sa bardziej otwarci – wieprzowina jest dostepna (zwlaszcza w chinskich restauracjach).

Oprocz Chinczykow, jest tutaj rowniez spora grupa Hindusow. Maja oni swoja Little India, a w niej swoje sklepy, i swiatynie. Ulice w Little India widzieliscie dwa wpisy wczesniej. Dzis czas na swiatynie.
Zobaczcie.

[more]

Kopula swiatyni (wewnatrz. Te na zewnatrz sa o wiele wieksze).

Wience z kwiatow i limonek, sprzedawane przed swiatynia. Sluza do dekorowania bozkow.

Mezczyzni – jeden idzie zlozyc wieniec bozkom, drugi idzie sie modlic.

Przed wejsciem do swiatyni kazdy musi zdjac obuwie.

Przed modlitwa Hindusi myli sie.

Swiatynia wewnatrz.

Rzad bozkow.

Bogini.

Malezja pelna jest chinskich swiatyn. Poniewaz jest tutaj sporo Chinczykow. A Chinatown w KL tetni zyciem.
Jest kolorowo, chociaz przewaza zloto i czerwien. Bogowie dostaja dary, ludzie pala kadzidla, a smoki szczerza zeby.
Zreszta, zobaczcie sami.

[more]

  Czerwone latarnie w Chinatown

Dary zlozone zwierzeciu – jajka i mieso.

Palenie kadzidel

Kadzidla wiszace z sufitu.

Ulice KL sa niezwykle barwne. Mnostwo narodowosci, uliczne rynki, sklepy, restauracje przyczajone na chodnikach, obwozne stoiska z owocami, ciastkami, przyprawami…
Oto zdjecia.

[more]

Nasza podroz po Malezji rozpoczelismy od Kuala Lumpur. Zaczelo sie, jak to zwykle u nas, ciekawie.
Calkiem nieswiadomie, wyladowalismy w KL akurat wtedy, gdy odbywaly sie tutaj wyscigi samochodowe Formuly 1.
W zwiazku z tym rezerwacja naszego hotelu zostala odwolana!!!! I co terarz?????????

Okazalo sie, ze agent nie dogadal sie co do ceny z hotelem, wiec rezerwacje odwolal. Ale nas o tym nie poinformowal.

Hotel powiedzial nam, iz mozemy dostac pokoj, ale bedzie nas kosztowal dwa razy tyle.

Wyjscia nie mielismy, gdyz wiekszosc hoteli, w zwiazku z wyscigami, i tak byla zajeta.

Pogoda w KL: goraco, i wilgotno. Tak mnie wszyscy ostrzegali. I mieli racje. Tyle, ze przyjezdzajac z Kataru takie goraco to nie bylo zadne goraco, temperatura, jak dla mnie, idealna (tak pomiedzy 25 a 30). Wilgotno bylo, ale nie az tak zle. Najfajniejsze byly deszcze. Jak zaczelo padac, to ulewa na calego. Ale krotkotrwala. Po pol godzinie zazwyczaj uspakajalo sie, i w ciagu kilku minut znow bylo slonce.

Widok z wiezy Petronas.

KL jako takie turystom do zaoferowania ma niewiele. Wieze Petronas (na zdjeciu obok i ponizej), ktore niegdys byly najwyzszym budynkiem na swiecie (teraz juz chyba nie sa), KL Tower, czyli wieza, ktora sie obraca, Chinatown, Little India…I sklepy, oczywiscie. Przy wiezach jest centrum handlowe, a w nim mnostwo sklepow, tych najdrozszych: Dior, Prada, Ferragamo…

Pierwszego dnia wybralismy sie zobaczyc slynne wieze Petronas. Za rada kolezanki wyslalam o 8 rano Matt'a, aby odebral bilet. Wstep jest za darmo, ale wydaja ograniczona ilosc biletow, zatem trzeba sie pospieszyc. Wyznaczaja godzine, o ktorej nalezy przyjsc na zwiedzanie. My poszlismy na 10:45.

Winda jest niezwykle szybka (ma cala mase guzikow, zobacz zdjecie, w koncu jest tam 80 pare pieter).

Widok z wiezy jest swietny, chociaz nie wolno wjezdzac na sama gore, a jedynie na wysokosc mostu laczacego dwie wieze.

A na dole jest kilka ciekawych eksperymentow do wykonania. Mozna sie np. przekonac ile razy wieza jest wyzsza od nas.

Guziczki w windzie. Osiemdziesiat pare.

P.s. prosze o cierpliwosc, bo opanowanie liczby zdjec, ktore posiadam, oraz uporzadkowanie tego wszystkiego, co widzielismy i przezylismy jest niezwykle czasochlonne, a z czasem u mnie krucho..

ale sie postaram.

Zuzia eksprymentuje. O ile wieza jest wyzsza ode mnie?

U nas jest albo wszystko, albo nic. Jak sie dzieje, to sie dzieje.

Jeszcze nie ochlonelam po przygotowaniach do urodzin Zuzi, a tu juz dzisiaj wylatujemy na wakacje. Jeszcze nie jestem spakowana! Moja mama zawsze sie dziwi, jak to, nie spakowalas sie jeszcze? Bo ona na wyjazd do np. Warszawy pakuje sie  tak okolo dwoch tygodni wczesniej.

Zazwyczaj gdy sie pakuje, to mamy tego kilka wielkich waliz. Zwlaszcza odkad Ola przyszla na swiat. Nie wiem, czy zauwazyliscie, ale im mniejszy czlowiek, tym wiecej potrzebuje. Czyz to nie jest dziwne?

Tym razem bedzie inaczej. Tym razem wybieramy sie na wakacje objazdowe (nie tak jak zawsze, samolot, taksi, jeden hotel). Do tego planujemy wypad do dzungli. Zatem musimy sie zmiescic w JEDNYM plecaku. Ciezko bedzie, wiem.

Plan jest taki:

1. cztery dni w Kuala Lumpur;
2. w tym park wodny dla dzieciakow
3. trzy dni w dzungli Taman Negara. Takiej najprawdziwszej, z pijawkami i tygrysami. Bedzie rowniez wyprawa nocna do dzungli. Nie wiem, jak Ola to zniesie, ale mam nadzieje… mamy na nia taki wielki plecak, takie nosidlo, bo z wozkiem do dzungli nie bardzo wypada;
4. Z Taman Negara jedziemy na wyspe Tioman. Jakis czas temu Times oglosil, iz Tioman jest jedna z 10 najpiekniejszych wysp na swiecie. Podobno na tej wyspie malpy pukaja do okien w hotelu.
5. Z Tioman do Singapuru na trzy dni.

Bedziemy jezdzic po Malezji autobusami i pociagami, dlatego musimy wszystko miec na grzbiecie. Pewnie beda to meczace wakacje, ale i tak juz sie nie moge doczekac.