Wracałam do domu i utknęłam w korku. Nikt nie lubi korków, bo to nudy na pudy i strata czasu. Aby zrobić coś pożytecznego wyjęłam telefon i zaczęłam grać w gierkę.

Mam takiego konia na chowaniu, muszę go karmić i trenować, bo inaczej robi się nieszczęśliwy i w zawodach biegać nie chce, a jak w zawodach nie biega, to kasy nie przynosi. No i nie przesuwam się na wyższe poziomy, które mi dają diamenty. Wprawdzie diamentów na czarnym rynku opylić nie mogę, ale i tak fajnie wiedzieć, że mam np. 24 diamenty. Nawet jeśli to są tylko wirtualne diamenty.

No więc grałam sobie, karmiłam tego konia i trenowałam, ale ciężko się grało, bo samochody co chwila o kilka centymetrów się posuwały. Gdy prawie rozjechałam tyłek mercedesowi, który stał przede mną pomyślałam sobie, że może ta gierka to niezupełnie najlepszy pomysł i odłożyłam telefon do torebki.

Coś robić musiałam, wiec pomyślałam sobie, ze w nosie podłubię. I nie krzywcie się z oburzeniem, proszę bardzo, czy ktokolwiek z Was może mi szczerze, z ręką na sercu powiedzieć, że NIGDY nie dlubie w nosie? Albo że nie sika od prysznicem? No słucham?

Zanim przystąpiłam do oczyszczania górnych dróg oddechowych rozejrzałam się, czy aby nikt nie będzie tego widział. Samochód to niby moja prywatna przestrzeń, ale jednak w miejscu publicznym stałam.

W lusterku wstecznym zobaczyłam przepiękną blondynkę. Młoda, szczupła, śliczna buźka, proste, dlugie blond włosy. Czerwona szminka.

– O, mam towarzystwo, nie jestem sama! Ucieszyłam się widząc jak blondynka wkłada palca wskazującego do nosa.

Szybko jednak moja radość ustąpiła miejsca obrzydzeniu.

Blondynka wyciągnęła wymanikjurowanego paznokcia z nosa i…. wsadziła go do buzi, potem pogryzła chwilę! Fuj!!

Myślałam, że się przewidziałam, ale gdzie tam! Po chwili blondyna zmieniła palca, tym razem małym palcem pogrzebała w nosie i ciach, znów do buzi!

No słowo honoru, myślałam, że zwymiotuję, i od razu odechciało mi się grzebać w swoim własnym nosie. Powiedziałam dzieciom i Ola przyznała, że jak nikt nie widzi, to ona tez je baby.

A ja sobie pomyślałam, że blondynka piękna pojedzie do domu, obejmie swojego chłopaka (męża?) i namiętnie pocałuje go wsadzając mu język głegoko do gardła. A chłopak się ucieszy i będzie mu się podobało. Bo nie wie, co w tej buzi było 10 minut wcześniej.

Kto juz ma wlaczone ogrzewanie? Bo u nas bardzo zimno ostatnio bylo. A angielskie domy sa tragiczne! W moim, na przyklad, czlowiek czuje sie jak w piwnicy – zimno, zimno, zimno! Na dworze cieplej niz w domu. No ale nie ma sie czemu dziwic, drzewiej w Anglii zim prawdziwych nie bywalo, to i nie bylo potrzeby ocieplania domow. A i drzwi szczelne nie musialy byc, w moich na przyklad jest centymetrowa szpara przez ktora wiatr wpada sobie swobodnie i hula ile moze.

Wiec wlaczylam juz kaloryfery. Normalnie nienormalny krok! Ogrzewanie tutaj kosztuje fortune, wiec ludzie oszczedzaja jak moga – nikt chyba nie ma ogrzewania wlaczonego w nocy, bez wzgledu na miesiac (w grudniu i w lutym tez jest wylaczone). No i w wielu domach, bez wzgledu na pogode, ogrzewanie wlacza sie 29 pazdziernika, wylacza 29 marca, i koniec.

A ze energia w ciagu ostatnich pieciu lat o 51% w gore poszla, to gazety przescigaja sie w publikacji artykulow na temat: jak zaplacic mniej za ogrzewanie. Pare dobrych rad:

• zmniejsz temperature termostatu o 2 stopnie. Albo jeszcze lepiej o 3 lub 5. W koncu i tak marzniesz, to co za roznica czy w 17 czy w 15 stopniach.
• zasun zaslonki. Nie po to, by wscibski sasiad nie widzial Twoich dziurawych skarpetek, ale po to, by cieplo nie uciekalo.
• otworz za to na osciez drzwi od najbardziej slonecznego pokoju, niech cieplo rozchodzi sie po domu, bo “slonce to najtansze zrodlo energii”.
• wody za bardzo nie podgrzewaj, bo i po co. Letnia powinna wystarczyc.
• ubierz sie cieplo i przykryj kocem.
• po upieczeniu kurczaka otworz piekarnik i nagrzej kuchnie resztkami ciepla z piekarnika.
• utyj. Ludziom otylym jest cieplej.
• wykasuj konto na facebooku (w Polsce to na Naszej Klasie chyba). Bedziesz mniej energii czerpal.

Wszystkie porady autentyczne!

– Nalej mi pol szklanki mleka – mowie do Zuzi.

Zuzia nalala. Pol.

– Co tak malo? burze sie troche.

– No chcialas przeciez pol. Jak chcialas wiecej, to trzeba bylo powiedziec, ze chcesz trzy czwarte.

– A od kiedy to jestes taka madra? pytam od niechcenia.

Zuzia mysli, mysli, mysli. Po kilku minutach pyta mnie:

– Mama, a ty to lubisz, jak cie ludzie pytaja, od kiedy jestes taka madra?

– Nie pytaja mnie – odparlam po chwili zastanowienia.

– A dlaczego?

W tym momencie wtraca sie Ola:

– Mama, a od kiedy jestes taka madra?

– Odkad skonczylam osiemnascie lat!

Na co Zuzia rezolutnie:

– A dlaczego tak pozno???

😀

Zapomnialam napisac, ze nasza podroz do domu z konikow bez przygod sie, oczywiscie, nie odbyla. Jade sobie A2 super Matizem mojej mamy, a tu nagle w pewnym momencie czuje, ze pedal gazu luzny sie zrobil jak guma w znoszonych majtkach. Zjechalam na pobocze. Stanelam tuz za innym samochodem, Audi, ktory tez sie akurat zepsul. Po tym, jak mi peknal pasek klinowy w drodze do Jansowki mialam juz wprawe i doskonale wiedzialam, co robic. Zadzwonilam po pomoc drogowa. W tym czasie przyjechala pomoc do Audi. Pan podszedl do mojego Matiza, popatrzyl, i mowi, ze nic nie poradzi.
Przejezdzala inna pomoc drogowa, zatrzymala sie, i pan tez popatrzyl, i mowi, ze nic z naprawy nie bedzie, trzeba holowac.
Ale ubezpieczenie mojej mamy pokryloby mniej wiecej polowe drogi do domu. Pan mowi, ze do Lodzi to mnie odholuje. A co ja niby w tej Lodzi mam robic? Na pieszo stamtad wracac? Taksowke wziac?
Postalismy tam sobie na poboczu, pogadalismy, w koncu pan pogrzebal mi pod maska, wzial kombinerki, i w ciagu minuty mi ta linke od gazu naprawil. Nie wiem jak, ja sie nie znam, ale sie ucieszylam, ze moge jechac.
Pan pojechal za mna jeszcze jakies 50 km, tak na wszelki wypadek, ale na szczescie udalo mi sie dojechac do domu. Teraz Matiz stoi u mechanika i sie naprawia.

Siniaki na nogach robia sie coraz bardziej czarne. Moja mama gdy je zobaczyla to za glowe sie zlapala. Wierzyc nie chciala, ze mozna tak wygladac. A najsmieszniejsze bylo to, ze zupelnie o tych siniakach zapomnialam i zalozylam spodniczke, po czym poszlam do sklepu spirytus kupowac (wymyslilam sobie, ze w Anglii zrobie nalewke). Czulam sie jakbym byla pobita alkoholiczka 🙂

Noi jeszcze na zakonczenie chcialabym dodac, ze najgorsze z clego tego wyjazdu jest to, ze utylam 2 kilo 😦 I kto powiedzial, ze sport to zdrowie??? A, Zuzia utyla 3 kilogramy. 😀 Ach, te ciasta….

Lubi mnie – pomyślałam o Dankanie. Dankan to koń, na którym czasami tutaj jeżdżę.

Po każdej jeździe Dankan trącał mnie swoim łbem, ocierał się o mnie, dosyć silnie napierając. Myślałam sobie – niechybnie mnie lubi, tak mi okazuje swoją sympatię, swoje uczucia.

Oczywiście, że Dankan okazywał mi swoje uczucia. Tyle tylko, że zupełnie inne niż te, które ja sobie wyobrażałam!!

Konie mają bardzo silną hierarchię. Zawsze jest koń ważniejszy i ten mniej ważny. Każdy koń dokładnie zna swoją pozycję w stadzie. No i okazało się (po moich dociekliwych poszukiwaniach informacji), że tylko koń ważniejszy może ocierać swój pot o konia niższego w hierarchii. Koń, który się ociera mówi: Jestem wyżej od ciebie, ty jesteś moją wycieraczką, będziesz stał tam, gdzie stoisz, a ja sobie pot o ciebie obetrę i ty nie masz nic do gadania.

Oczywiście, jeśli koń delikatnie tyka cię nosem po jeździe to mówi: ale było super! Aczkolwiek w moim przypadku jest to bardzo mało prawdopodobne. Dzisiaj Dankan zdecydował sobie, ze ucieka z parkuru (to taki tor przeszkód dla konia, gdzie się skacze przez przeszkody), po czym tak też zrobił, i poszedł sobie na łąkę. Nie winię go za bardzo. Nie umiem skakać przez przeszkody, wychodzi mi to kiepsko, szarpię konia i sama siebie też napinam. Zatem Dankan sie wkurzył, miał już dosyć braku moich umiejętności, i zdecydował, że sobie idzie. A ja, chociaż bardzo się starałam, nie mogłam go powstrzymać. Dopiero gdy trener ruszył z odsieczą udało się Dankana z powrotem na parkur zagnać. Potem Dankan nie chciał skakać i musiałam kilka razy do przeszkody podchodzić zanim łaskawie zgodził się przez nią przeczłapać.

A zatem, jak sami widzicie, Dankan musiałby być niespełna rozumu, aby mi powiedzieć: ale było super!

Zatem logiczne wyjaśnienie jego zachowania – zostałam wycieraczką Dankana.