Spadł pierwszy śnieg, i ulepiłyśmy pierwszego bałwana. Postawiłyśmy pod domem. Sprawił wiele radości ludziom, przechodzącym obok. Komentowali: Ale słodki… pokazywali dzieciom. Robili sobie z nim zdjęcia. Teraz tylko muszę dzieci na sanki jakoś wysłać aby dopełnić doświadczenia zimowego. Niestety, sanek w domu nie mamy, bo nie byłoby gdzie ich schować.

Wstawiając zdjęcie bałwana otrzymałam od Blox.pl komunikat: Balwanek.jpg jest za duży. Jaki on za duży, skoro on taki malutki jest… (bo cierpliwości nam brakło).

A oto i nasz bałwan.

Byłam w sklepie z komputerami. Stał tam sobie cudowny, prześliczny, wielki MAC. Co więcej, obraz z tego MACa widoczny był na olbrzymim ekranie na ścianie.

Pomyślałam sobie, że jakiś film puszczę, albo zdjęcia, żeby było zabawnie w sklepie. Miał to być niewinny psikus.

Kliknęłam na iPhoto, ale nie było tam żadnych zdjęć. Za to wyświetliło się, że są zdjęcia na iPhone niejakiego Chris’a. Widocznie iPhone Chrisa skumał się ze sklepowym komputerem. I zapytanie – chcesz zaimportować 192 zdjęcia? Nie chciałam, ale nie miałam wyjścia, bo inaczej nie mogłabym obejrzeć zdjęć. Kliknęłam więc tak.

Zdjęcia się importowały, oj, co to były za zdjęcia!!! Chris okazał się młodym, przystojnym brunetem, który miał w swoim telefonie zdjęcia takie jak skan paszportu, całująca się para, goły owłosiony tyłek, kolczyk w pępku jakiejś dziewczyny, i oczywiście sporo zdjęć imprezowych….

Gdy skończył się import, MAC zapytał mnie: czy usunąć zdjęcia z telefonu? Chciałam kliknąć nie, ale siłą rozpędu, ponieważ “tak” było podświetlone, kliknęłam tak… i 192 zdjęcia, włączając w to całującą się parę i owłosiony tyłek zostały usunięte z iPhone Chrisa…..

Poczułam się bardzo źle, biedny Chris… pewnie bardzo się zdziwi, gdy odkryje pusty folder na swoim telefonie….

Wiktoriańskie domy (w takim mieszkam) wyglądają pięknie, i mają dużo tzw. charakteru i ciekawych elementów architektonicznych.

Największą ich wadą jest chyba to, że jest w nich zimno. W moim domu jest tak zimno, że mam zgrzybiałe palce, sterczące sutki, a z siku leci para.

Jest u mnie w mieście cmentarz centrum handlowe.

Centrum to marne, nic tam nie było. Aż do niedawna, kiedy to doświadczona grupa handlowa postanowiła przejąć nasze centrum, i zrobić z niego cud natury.

Przyznaję, świetną robotę wykonali. Pojawiły się znane marki, oświetlenie jak w Londynie, centrum wypiękniało. No i mój 75 letni sąsiad nachwalić sie nie może kawiarni Costa – nie tyle go cieszy, że Costa się otworzyła, ile fakt, że “ladies” siedzą na podwyższeniu, i jak wchodzi się do centrum to widać, co mają pod spódniczkami.

Jakiś czas temu przed jednym ze sklepów stało dwóch młodych, przystojnych, umięśnionych, cudownych……………. (itd, itp) chłopaków. W bardzo skąpych slipkach. Coś jak na tym zdjęciu, ale nieco mniej konserwatywnie (to znaczy bardziej rozebranych).

 

Zastanawiałam się, o co chodzi…Czyżby burdel otworzyli?

Okazało się, że to nowy sklep, Hollister dla Abercrombie and Fitch.

Po dwóch miesiącach odważyłam się wejść. Poczułam się jak w klubie nocnym. Nie tylko głośna muzyka, ekrany z obrazami imitującymi morze (wydaje się, że jesteś w pomieszczeniu, wyglądasz przez okno, i widzisz szumiące morze…), ale w sklepie było po prostu ciemno. Oświetlone były jedynie wybrane rzeczy… gdybym chciała coś tam kupić, nie byłabym w stanie obejrzeć tego dokładnie. A przed przymierzalnią był napis: “Ubranie poza tą linią jest opcjonalne” 🙂

Zdecydowanie sklep się wyróżnia. Jest inny.

Szkoda tylko, że mięśniaki sprzed sklepu zniknęły…..

A jaki najbardziej oryginalny sklep Wy widzieliście?

xxx