Male sprawozdanie z dzialki. Roslinki zaczely sobie rosnac, chociaz pozno i kiepsko w tym roku. Tam gdzie zasialam buraki wyrosla marchewka, tam, gdzie zasialam marchewke rosnie cos, ale nie mam pojecia co, na marchewke mi to zdecydowanie nie wyglada. Z rzadku burakow wyrosly trzy jak na razie, posialam pietruszke, ale nie wyrosla w ogole, kalarepka tez sie obrazila i nie wyszla z ziemi.

Jedynie salata rosnie jak szalona….

Oto kilka zdjec:

 

Chrzan i bob. W zeszlym roku bob zezarly czarne muchy jakies, w tym roku psikam zanim sie jeszcze pojawily. Nie dam sie!

 

Widok ogolny.

Od lewej: salata, fasola, rukola, i koperek.

Ziemniaki w torbach. Ja lubie latwe ogrodkowanie, w torbach latwiej je znalezc niz w ziemi 🙂 A po prawej nowe nabytki – agrest i dwa krzaczki jagod. Miejmy nadzieje, ze za rok beda z tego owoce!

Wyglada na to, ze truskawki zasadzone w zeszlym roku swietnie sobie radza 🙂

Cebula i czosnek. I szczypiorek. A na pierwszym planie szpinak. I marchewka, ktora miala byc burakami.

Szparagi. Ktorych w tym roku tez jeszcze nie moglam zbierac. Za rok, juz za rok, bedziemy jesc wlasne szparagi, hura!

Dzisiaj przeskrobalam, i to sporo przeskrobalam!

Poszlam do sklepu kupic farbe do malowania przedpokoju. Wybralam trzy kolorki, ktore wydawaly mi sie ladne. Ale wiadomo, farba inaczej wyglada na obazku, inaczej w puszce, a jeszcze inaczej na scianie, i to w zaleznosci od polozenia pokoju (czy wschod, czy polnoc, itp.).

Chcac miec nieco lepsze pojecie na temat wygladu farby wlozylam trzy wybrane farby (puszki po 5 litrow kazda) do wozka. Poszlam sobie w alejke, ktora byla w miare cicha, i otworzylam dwie z farb. ‘Palone Migdaly’ mniej mi sie podobaly niz ‘Oberwanie Chmury’, wiec zamknelam ‘migdaly’, zeby je na polke odlozyc. Chmury zostawilam otwarte, bo chcialam porownac z ‘Bialym Pieprzem’, ktory czekal w wozku.

Odstawilam Migdaly, i w tym momencie nagle jak sie puszka nie przewroci, jak nie rypnie, jak sie cale piec litrow farby nie rozleje gesta mazia po wozku, po podlodze, po moich butach, po torebce, ktora byla w wozku!! Kto by pomyslal, ze 5 litrow farby to tak duzo!

Spanikowalam. Rozejrzalam sie, nikt nie widzial, co sie stalo. Rozwazylam ucieczke w ciszy, udawanie, ze to nie ja. Ale zwazywszy, ze buciki cale w farbie byly, i slady zostawialy, chyba by mi sie nie udalo nikogo oszukac. Potem sie jeszcze poslizgnelam, rozmazujac ten balagan jeszcze bardziej.

Wybralam opcje numer 2. Poszlam do kasy, i mowie:

– Jak tak moze byc, puszki z farba otwarte na polkach macie, prawie sie zabilam, bo sie poslizgnelam!! (wiem, troche za duzo dramatyzmu…)

Nie robilam zbyt wielkiego zamieszania, bo balam sie, ze zaraz sprawdza nagranie z kamer. I ewidentie byloby widac, ze to ja otworzylam ta farbe, a nie, ze byla juz otwarta.

Powiedzial pan, ze zaraz mi cos przyniesie, zebym sobie mogla buciki wyczyscic. Stoje, i czekam, i serce mi wali jak oszalale, bo caly czas sie boje, ze sprawdza nagranie z kamer.

Dali mi reczniki papierowe do bucikow. Wycieralam, patrzac jak pracownik wysypuje ziemie na farbe, i sprzata caly ten balagan. Szkoda mi go bylo, bardzo, ale nie moglam pomocy zaoferowac, bo wygladaloby to podejrzanie.

Wytarlam pantofelki, zlapalam nowe puszki z farba, i jak najszybciej zwialam ze sklepu. Dodam, ze “Bialego Pieprzu” juz nie osmielilam sie otorzyc, i zakupilam Oberwanie chmury, ktore sie hojnie po ziemi rozlalo. Jak z oberwanej chmury.

 

Internet uczynil z nas ludzie niepelnosprawnych. Wiem, bo tydzien spedzilam odcieta od swiata. W Lake District, wiosce, ktorej nie ma na moim GPSie, bez internetu, bez zasiegu w telefonie…bez poczty (mamusia moja ze strachu umierala, bo dziecka od tygodnia w necie nie bylo…), bez facebooka (co znajomi porabiaja?), bez zakupow wirtualnych…

I nagle rowniez sie okazalo, ze nie moge wycieczki zaplanowac tak jak zawsze to robie, poprzez wyszukiwanie informacji w necie co, gdzie, jak – skazana bylam na dwie malutkie ksiazeczki i miniaturowa mapke. Ksiazeczka dawala mi pomysly jakie miejsca warto odwiedzic, ale tutaj sie schody zaczynaly – bo jak tam dojechac? Gdzie jest parking? Ile kosztuje rejs lodka po jeziorze?

Wiec musialam wszystko robic ‘w ciemno’.

Na przyklad zamowic restauracje na urodziny Zuzi. Ksiazeczka dawala kilka sugestii. Jedna z nich byla restauracja majaca dwie gwiazdki Michellin. Super, pomyslalam sobie. Moze bedzie troche drozej, ale raz, nie zawsze, a jakie doswiadczenie!

Zadzwonilam, zamowilam stolik.

Bedac w miasteczku (gdzie internet byl) chcialam sprawdzic adres tej restauracji. Przy okaji rowniez menu, zeby zobaczyc, co serwuja. Menu nie bylo jako takiego, bo serwuja dania przygotowywane z tego, co akurat jest dostepne. Siada sie do stolika, i podaja bodajze 12 miniaturkowych potraw do sprobowania.

Na przyklad:

– kamyczki z ostryg

– snieg z burakow i chrzanu (czyli cwikla po naszemu 🙂 )

– wedzony wegorz z tluszczem swinskim

– ziemniak ze skora kurczaka – z tego moje dzieci smialy sie najbardziej. Nawet nie kurczak, sama skora…

A najlepsza byla cena…. £130 za osobe, do tego £70 za wino… wyobrazcie sobie teraz matke z dwojka dzieci w ubraniach srednio eleganckich, jak zasiadamy do stolu, podaja nam skore z kurczaka do jedzenia, a na koniec przynosza rachunek na £500… chyba bym sie zalamala i zaoferowala miesieczne zmywanie garnkow w kuchni….

Nie musze dodawac, ze rezerwacje odwolalam….

Byc moze internet zrobil z nas ludzi niepelnosprawnych, ale czasami moze ocalic zycie (albo portfel).

A dla zainteresowanych jak wygladaja kamyczki z ostrygi, i posiadajacych internet, link.