Hong Kongu ciag dalszy.
Wyprawa na Victoria Peak byla niezwykle meczaca. Postanowilismy tam pojechac aby zobaczyc ludzi cwiczacych Tai Chi z samego rana.

Na Victoria Peak mozna dojechac taka specjalna kolejka – kolejka jedzie pod gore, ktora jest bardzo stroma. Oczywiscie przecudne widoki po drodze.

Niestety, Tai Chi nie udalo sie nam zobaczyc. Za to wybralismy sie na trzykilometrowy spacer po Victoria Peak, czyli olbrzymim wzgorzu, z ktorego rozciaga sie widok na caly Hong Kong (zdjecia wiezowcow, ktore umiescilam kilka dni  temu, zostaly wlasnie zrobione z Victoria Peak).

I mielismy pecha, bo to byl akurat dzien Marszu Dobroczynnego. W polowie naszego niezwykle scenicznego spaceru dopadla nas zgraja setek Chinczykow, dziarsko maszerujacych po waskiej sciezce. Oni maja taka dziwna przypadlosc, ze nigdy nas nie zauwazali, tylko prosto na nas lezli. Mozecie sobie wyobrazic 🙂

Ale Victoria Peak to nie tylko piekne widoki na HK z gory. To rowniez duzo cudnej roslinnosci. HK generalnie jest bardzo, bardzo zielony, wszedzie pelno drzew, bananowcow, kwiatow… Na zdjeciu ponizej jest drzewo, a te wiszace brazowe za mna i Zuzia to sa korzenie powietrzne.

Pewnego pieknego dnia w Hong Kongu wybralismy sie na lunch, w Polsce zwany obiadem, do DIM SUM.

Dim Sum jest jedna z atrakcji, ktore koniecznie trzeba zaliczyc w HK. Na czym to polega? Ano krotko mowiac dim sum jest to jadlodajnia. Ale nie taka zwykla.

Przede wszystkim dim sum sa bardzo popularne, zarowno wsrod lokalnej ludnosci, jak i turystow. Dlatego swoje trzeba odstac – albo w kolejce (to w tych bardziej zorganizowanych lokalach), albo przy wybranym stoliku, nad glowami jedzacych, modlac sie o to, aby szybko skonczyli.

Kiedy juz usiadziemy, zaczyna sie impreza.

Po sali chodza ‘kelnerzy’ z wozkami, a na wozkach maja naczynia, a w naczyniach maja jedzenie – zazwyczaj po 3, 4 sztuki – pierozki, babeczki, warzywa w ciescie, i inne chinskie przysmaki, ktorych nazw nie znam. Kelnerzy slowa po angielsku nie mowia, wiec nie ma mowy o ‘normalnym’ zamawianiu. Po prostu zaglada sie do tych naczyn, i wybiera sie te dania, ktore wygladaja apetycznie. A wszystko popija sie goraca, chinska herbata, chyba po to, aby zmyc z przelyku te kilogramy tluszczu z potraw 🙂

Na stole jest karta, na ktorej kelner zaznacza co nam dal i ile sztuk – po posilku, gdy przyjdzie pora na rachunek, podliczy ile sie nalezy.

Cale doswiadczenie jest niesamowite, glownie dlatego, ze sie nie ma pojecia, co sie je 🙂 Pokazalam palcem na jeden z koszyczkow, ktory z odleglosci wygladal apetycznie. A w srodku byly…. smazone odnoza osmiornicy! Nie osiem bynajmniej, chyba ze 30. Po trzech mialam dosyc 🙂 Matt chyba tez (zobacz zdjecie ponizej).

Dim Sum is one of must see (experience) attractions. What is it? Well, in short it’s a restaurant. But not just a restaurant.

First of all dim sum are very popular, amongst both, locals and tourists. So you have to wait before you get the table – you wait either in a queue (it’s in the more organized places), or directly by the chosen table, over people’s (who are eating) heads, praying that they finish quickly.

When you sit down, the party begins.

Waiters walk around the room with trolleys, on which they have dishes, and on the dishes they have food – usually 3, 4 pieces – spring rolls, dumplings, veggies and other things that I don’t know what they are. Waiters speak no word in English, so it’s impossible to order something in normal way. You just look inside the trolley, what they have there, and if you like something, you point it out with your finger. And you drink a lot of hot, Chinese tea, probably to wash out all the kilograms of fat from the food.

On the table there is a card on which waiters put number and name of food they gave us, when it’s time to get the bill they’ll do the sums – how much you have to pay.

Whole experience is incredible, mainly because you have no idea on what you are eating 🙂 I pointed with my finger on one of the baskets, which hold – from far – something looking delicious. Inside there were ….. fried octopus’ legs! Not eight, by any means, more like 30! After 3 I’ve had enough!