Dzisiejsza Szkocja powitala nas – po raz pierwszy – szarym niebem i mzawka. Ale wycieczka musi sie odbyc.

Pierwszy przystanek – dolina Glen (Glencoe), i slynne ‘Trzy siostry’ – czyli trzy gory, nazwane Faith, Hope and Charity (Wiara, Nadzieja i Milosc).

To tutaj wlasnie 13 lutego 1692 roku odbyla sie Masakra w Glencoe, jedna z najbardziej nieslawnych masakr w historii Szkocji. Historia jest przepiekna, aczkolwiek bardzo smutna.

13 lutego 1692 r. Klan MacDonald z Glencoe został zamordowany podczas snu przez kapitana Roberta Campbella i jego ludzi. Dzień jest zapisany w szkockiej historii, nie tylko z powodu liczby ludzi, którzy stracili życie, ale dlatego, że mężczyźni cieszyli się gościnnością swoich ofiar przez 12 dni poprzedzających masakrę.

Dolina Glencoe (region w Higlhand, czyli gorach Szkocji) był domem dla klanu MacDonald (lub MacIains, tak jak byli bardziej znani) od początku XIV wieku.

Ludzie z regionu Highland byli niegdyś większością ludności Szkocji, społeczeństwem wojskowym, które w dużej mierze pomogło w ustanowieniu i utrzymaniu monarchii. To społeczeństwo, plemienne i feudalne, nie mogło się zmienić, aby sprostać zmieniającemu się światu, ani nie chciało ”

Ludzie z Highland byli uważani przez Szkotow z Lowland (nizin..) za przeszkodę na drodze do pełnej unii politycznej między Anglią a Szkocją. Wielu wierzyło, że nalezy zmiazdzyc ducha niepodleglosci gorali.

Klan MacDonald nie zgadzał się z klanem Campbell, ktory to coraz bardziej popieral rzad. Szkocja pelna jest krwawych historii, i walk pomiedzy klanami, klan MacDonald byl niezwykle porywczy i wojowniczy, a szczegolne niesnaski mial wlasnie z klanem Cambpell.

Tak w skrocie, gorale stanowili zagrozenie dla nowego rezimu krola William of Orange, wiec nakazano im podpisac przysiege na wiernosc krolowi – pod grozba najwiekszej kary. Data ostateczna byl 1 stycznia 1692 roku.

Niektóre klany były już związane inną przysięgą złożoną Jamesowi Stuartowi, obalonemu królowi przebywajacemu we Francji. Z przysiegi tej zostali zwolnieni dopiero 28 grudnia, kilka dni przed terminem ostatecznym na zlozenie nowej przysiegi.

W wyniku roznych politycznych spiskow, osobistych niesnasek, checi zemsty i klod rzucanych pod nogi, klan MacDonald nie zdazyl zlozyc przysiegi na czas. Kiedy szef klanu w koncu zlozyl (spozniona) przysiege, oczywiscie nie zostala ona przyjeta.

I wydano rozkazy aby klan wyeliminowac, z korzeniami.

Do Glencoe (tak, gdzie MacDonaldowie mieszkali) mialy przyjechac trzy kampanie zolnierzy, ale dojechala tylko jedna. Dwie pozostale tlumaczyly to, ze nie dojechaly, zla pogoda (wiadomo, zima w Szkocji, snieg i tak dalej). Niektórzy historycy uważają, że był to świadomy akt sprzeciwu, aby uniknąć zaangażowania w okrucieństwo.

Zolnerze przyjechali 12 dni przed masakrka, a klan MacDonalds, zgodznie z kodem Szkockiej goscinnosci, zaprosil zolnierzy pod swoje dachy, gdzie dali im nocleg i wyzywienie.

13 lutego klan zostal zmasakrowany, zginelo 38 członków klanu. Niektórym udało się uciec w góry, jednakze nie przetrwali z powodu ekstremalnych warunkow pogodowych. Uwaza sie, ze niektore rodziny zostaly ostrzezone przez co bardziej milosiernych zolnierzy, i tym udalo sie uciec z domow i gdzies schronic.

Wydarzenia wstrząsnęły krajem i stały się potężnym elementem antyrządowej propagandy dla jakobitów w Edynburgu. W 1695 r. Zauważono, że inni, którzy spóźnili się z przysięgą, zostali usprawiedliwieni, i tylko MacDonaldowie mieli zostac „wykorzenieni”

Teksty opublikowane od czasu masakry dowodzą, że Campbellowie nie mogą być w pełni odpowiedzialni za tragedię, ponieważ wypelniali oni tylko rozkazy z obawy przed wlasna smiercia, ale do tej pory znaki ‘No Campbells” pojawiaja sie w Higlands.

Bardziej szczegolowy opis maskary i wydarzen mozecie sobie przeczytac tutaj.

Piosenka o maskarze (ze slowami) tutaj. Tez bardzo smutna.

---

Pozniej pojechalismy dalej, do miasteczka Oban, ktore bylo o wiele bardziej interesujace niz Inverness. Oban jest zwane Szkocka Stolica Owocow Morza, i nie bez powodu! Swiezo wylowione owoce morza sa szeroko dostepne. Zatrzymalysmy sie w nadbrzeznym baraku na olbrzymi talerz pelen owocow morza – kraby, raki, krewetki, osmiornice, losos, sledz, czego tam nie bylo! Super swieze, super proste, super pyszne!