Wysilac sie za bardzo nie trzeba. Wystarczy:

1. Zapytac, jak bylo w szkole.
2. Kazac zalozyc kurtke. Zima. W styczniu. Przy temperaturze zerowej.
3. Spiewac sobie do radia
4. Potanczyc
5. Usmiechnac sie w zlym momencie
6. Odezwac sie do jej kolezanki. Nawet ‘dzien dobry’ zakrawa na miano hanby.
7. Poprosic o zwolnienie lazienki. Po godzinie oczekiwania. Bo nakladanie kremu na pryszcze i szkotkowanie wlosow to bardzo czasochlonne zajecia
8. Poprosic o usmiech bo chce zrobic jej zdjecie
9. Ograniczyc uzywanie iPhona do 10 godzin dziennie.
10. Powiedziec ze nie, nie moga zabrac telefonu do lozka.
11. Zapytac, czy odrobila prace domowa
12. Przypomniec, ze pies nie dostal jesc od trzech dni, a w misce z woda plywaja klaki wiec byc moze wypadaloby mu ta miske umyc w koncu?
13. Poprosic o nie wchodzenie do pokoju w zabloconych kaloszach. I nie lazenie po dywanach w ubloconych kaloszach
14. Kazac umyc psu lapy. Bo przeciez lapy czarne od blota wcale nie sa brudne.
15. Kazac jej byc milym dla siostry. Siostry to podkategoria, bycie milym dla nich nie wchodzi do repertuaru nastolatki
16. Oddychac w jej obecnosci wystarczy czasami

Bardzo sie podniecalam tym zacmieniem, bo nigdy nie widzialam, tudziez nie pamietam, zebym widziala. Nawet planowalam, gdzie moglabym pojechac zdjecia ciekawe porobic tego zacmienia.

Nigdzie nie pojechalam, i bardzo dobrze! Mialo byc zacmienie u nas od 9:30, o 10:30 mialo byc najwieksze. Usadowilam sie na krzeselku, przy oknie, i wygladam zacmienia.

Ale nie mialo sie co zaciemniac, bo slonca w ogole nie bylo widac.

Do 10:30 zrobilo sie troche ciemnawo, i cale zacmienie wygladalo po prostu jak zwykly, letni dzien w Anglii – nieco pochmurnie i bez slonca.

Troche podobnie do dzisiejszego dnia, tak naprawde.

Rozczarowanie!

Czy Wy widzieliscie?

Zblizaja sie nasze coroczne wakacje – juz niedlugo lecimy do cieplych krajow.

Zamowilam zatem troche waluty przez internet – tak wychodzi taniej niz w kantorze. Zaplacilam dodatkowo za dostawe w sobote, zebym na pewno byla w domu i nie musiala na poczte jechac odbierac paczke.

A pozniej zupelnie o tym zapomnialam, i na cala sobote z domu wybylam.

I musze jednak jechac na poczte.

A wybylam do swojego ulubionego miejsca. Do miejsca, w ktorym nie bylam cala zime, i juz sie nie moglam doczekac, kiedy znow to miejsce zobacze. Do miejsca, za ktorym tesknie caly czas. Tak. Pewnie juz wiecie, gdzie. Przynajmniej ci z Was, ktorzy mnie czytali w zeszlym roku.*

Pojechalam NA DZIALKE!!!

Kopalam ziemie przez dwie godziny w piatek, i cztery godziny w sobote. Chwasty wywalalam. Pilam coca-cola, i dalej kopalam. Potem grabilam.

Wrocilam do domu, i plecow nie czulam.

Znajomy mi powiedzial: jutro odkryjesz miesnie, o ktorych istnienia nie mialas pojecia.

Mial racje. Wiecie, ze mamy miesnie pod lopatkami?

Ale ziemia wyglada cudnie. Czarna jest. W przyszly weekend trzeba bedzie jakis nawoz rozrzucic, i bedziemy sadzic. A sadzic bedziemy nastepujace rosliny:

• szparagi, bazylia, pomidory, bob, buraki, borkuly, kalafiory i kapuste, marchewki i pietruszki, szczypiorek, czosnek i cebule, fenikuly, chrzan, salaty rozne, wlaczajac w to rukole, nasturcje i sloneczniki, slodkie ziemniaki, truskawki i rabarbar.

W sklepie ogrodniczym online zrobilam zakupy, wyniosly mnie one £150. Taniej byloby kupic te wszystkie warzywa w sklepie, kto powiedzial, ze uprawa roli pozwala zmniejszac wydatki na produkty spozywcze?

Totalna klapa swojego dzialkowania bede sie dzielila w miare nadchodzenia kolejnego fiaska (w zeszlym roku pomidory mi padly w ciagu kilku dni, zezarte przez jakas zaraze, na przyklad)

 

* To jest oczywiscie ironicznie. Niezbyt lubie dzialke. To znaczy lubie, ale nie mam na nia czasu. Niestety. I w zeszlym roku wyprodukowalam warzywa dosyc ‘uposledzone’. O dzialce w zeszlym roku jest tutaj, tutaj, i tutaj.

Natchnieniem do tego wpisu byl komentarz Moonfairy (pod wpisem poprzednim, o polskich projektantach). Moonfairy napisala, ze ciagle jej “zal i szkoda, ze Polak tak musi dziadowac”.

I pomyslalam sobie, ze biedny Polak i biedny Anglik nijak sie do siebie maja.

W Polsce biedna osoba nie ma na lekarstwa. Nie ma na jedzenie. Ze juz nie wspomne o wakacjach.

Tutaj…. hmmmm. Mam kolezanke. Wedlug panstwa jest ona biedna. Nie pracuje.Troche tam pracowala, jako opiekunka starszych ludzi, ale doszla do wniosku, ze za ciezka to praca. Wiec przestala, po kilku miesiacach.

Zyje z zasilkow – na siebie, i na dzieci. Mieszka w wielkim, trzypokojowym domu. Ktory dostala za darmo, od urzedu miasta. Urzad miasta placi wiekszosc jej komornego. Jesli zepsuje sie ogrzewanie, urzad miasta wysyla mechanika, ktory to naprawi. Jak peknie rura, urzad miasta tez sie tym zajmie. Moja kolezanka nie ponosi zadnych kosztow, bo jest biedna. Lekarstwa dostaje za darmo, dla siebie i dla dzieci. Bo jest biedna.

Ale za to ma najnowszego iPhone 6. Dzieci nosza markowe ubranka. Kazde z nich ma iPada. Telewizor w salonie przykrywa pol sciany. Na wakacje pojechali sobie za ocean w zeszlym roku. W tym roku na Wielkanoc wynajeli sobie domek nad morzem.

I tak wyglada zycie osoby biednej tutaj.

Emerytom jest, oczywiscie, gorzej, bo nie dostaja zasilkow i wielu z nich, podobnie jak w Polsce, cienko przedzie.

Ale zastanawiam sie – pomijajac roznice w cenach w Polsce i w Anglii – dlaczego przecietny Anglik ma o wiele lepszy, wyzszy standard zycia od przecietnego Polaka? Dlaczego, na przyklad, przecietny angielski nauczyciel/pielegniarka/urzednik moze sobie pozwolic na wiecej (finansowo) niz przecietny polski nauczyciel/pielegniarka/urzednik?

Jakies przemyslenia?

xxx