Dygresja 3

W piatek zadzwonilam do jednego takiego
lekarza (numer od Magdy), pana N. Dobry podobno. Umowilam sie z nim ze
zadzwonie 3, czwartego maja sie spotkamy, a na piatego planujemy cesarke.

Pozniej zaczelam sie martwic – powinnam
isc do tego szpitala na 19, czy nie? W sumie N. powiedzial, ze nie ma potrzeby,
ale z drugiej strony nie widzial mojego usg, wiec skad moze wiedziec? A moze
cos sie tam dzieje? Wiec moze powinnam isc?

Postanowilam zadzwonic do lekarza z izby
przyjec, tego od lasu. Ledwo otworzylam buzie, on mi od razu mowi: ja o pani
juz sporo slyszalem, ja wiem, jakimi sciezkami pani podazala, i tak dalej.
Pewnie ktos mu powiedzial o wyczynach i telefonach Magdy do tych wszystkich
lekarzy.

Ale nic to, pogadalam z nim, on
powiedzial, ze skoro rozmawialam z panem N., on sam pod siebie grobu kopal nie
bedzie. Co najwyzej moge przyjechac, i on nieoficjalnie mi powie, jakie ja
sciezki (oficjalne i nie) moge obrac. Ale on przez telefon tego nie powie, bo
nie wie, kto podsluchuje. Umowilam sie, ze sie z nim spotkam w niedziele, ‘na
spacer po sniadaniu’, i on mi wtedy powie.

Zadzwonilam tez wczoraj do N. Powiedzialam
mu, ze sie martwie, i czy nie moglibysmy sie spotkac wczesniej (nie czwartego
maja). Jest poza Warszawa. No a czy nie mozna byloby tego ciecia zrobic
czwartego, bo Matt przyjechal. Zgodzil sie, ze to jest dobry pomysl, i ze
przyjde do szpitala trzeciego wieczorem (rano mam do niego zadzwonic, aby
uprzedzil lekarza na izbie przyjec ze ja przyjde, i co ma ze mna robic), a
czwartego rano zrobimy ciecie.

I na tym stanelo. Tylko ze, jak do tej
pory, NIKT, ABSOLUTNIE NIKT mi nie powiedzial, co nalezy robic, nikt nic nie
zaplanowal, zostawili mnie tak sama sobie – albo zdychaj dzieciaku w brzuchu,
albo matka, sama se szukaj rozwiazan. NIKT nie zajal sie moim dzidziusiem, nikt
nie byl w stanie nic zaplanowac, jakiegos planu dzialania. Paranoja.

A zatem na dzien dzisiejszy plan jest taki – ciecie w czwartek. Trzymajcie kciuki.