Hong Kongu ciag dalszy.
Wyprawa na Victoria Peak byla niezwykle meczaca. Postanowilismy tam pojechac aby zobaczyc ludzi cwiczacych Tai Chi z samego rana.

Na Victoria Peak mozna dojechac taka specjalna kolejka – kolejka jedzie pod gore, ktora jest bardzo stroma. Oczywiscie przecudne widoki po drodze.

Niestety, Tai Chi nie udalo sie nam zobaczyc. Za to wybralismy sie na trzykilometrowy spacer po Victoria Peak, czyli olbrzymim wzgorzu, z ktorego rozciaga sie widok na caly Hong Kong (zdjecia wiezowcow, ktore umiescilam kilka dni  temu, zostaly wlasnie zrobione z Victoria Peak).

I mielismy pecha, bo to byl akurat dzien Marszu Dobroczynnego. W polowie naszego niezwykle scenicznego spaceru dopadla nas zgraja setek Chinczykow, dziarsko maszerujacych po waskiej sciezce. Oni maja taka dziwna przypadlosc, ze nigdy nas nie zauwazali, tylko prosto na nas lezli. Mozecie sobie wyobrazic 🙂

Ale Victoria Peak to nie tylko piekne widoki na HK z gory. To rowniez duzo cudnej roslinnosci. HK generalnie jest bardzo, bardzo zielony, wszedzie pelno drzew, bananowcow, kwiatow… Na zdjeciu ponizej jest drzewo, a te wiszace brazowe za mna i Zuzia to sa korzenie powietrzne.

Pewnego pieknego dnia w Hong Kongu wybralismy sie na lunch, w Polsce zwany obiadem, do DIM SUM.

Dim Sum jest jedna z atrakcji, ktore koniecznie trzeba zaliczyc w HK. Na czym to polega? Ano krotko mowiac dim sum jest to jadlodajnia. Ale nie taka zwykla.

Przede wszystkim dim sum sa bardzo popularne, zarowno wsrod lokalnej ludnosci, jak i turystow. Dlatego swoje trzeba odstac – albo w kolejce (to w tych bardziej zorganizowanych lokalach), albo przy wybranym stoliku, nad glowami jedzacych, modlac sie o to, aby szybko skonczyli.

Kiedy juz usiadziemy, zaczyna sie impreza.

Po sali chodza ‘kelnerzy’ z wozkami, a na wozkach maja naczynia, a w naczyniach maja jedzenie – zazwyczaj po 3, 4 sztuki – pierozki, babeczki, warzywa w ciescie, i inne chinskie przysmaki, ktorych nazw nie znam. Kelnerzy slowa po angielsku nie mowia, wiec nie ma mowy o ‘normalnym’ zamawianiu. Po prostu zaglada sie do tych naczyn, i wybiera sie te dania, ktore wygladaja apetycznie. A wszystko popija sie goraca, chinska herbata, chyba po to, aby zmyc z przelyku te kilogramy tluszczu z potraw 🙂

Na stole jest karta, na ktorej kelner zaznacza co nam dal i ile sztuk – po posilku, gdy przyjdzie pora na rachunek, podliczy ile sie nalezy.

Cale doswiadczenie jest niesamowite, glownie dlatego, ze sie nie ma pojecia, co sie je 🙂 Pokazalam palcem na jeden z koszyczkow, ktory z odleglosci wygladal apetycznie. A w srodku byly…. smazone odnoza osmiornicy! Nie osiem bynajmniej, chyba ze 30. Po trzech mialam dosyc 🙂 Matt chyba tez (zobacz zdjecie ponizej).

Dim Sum is one of must see (experience) attractions. What is it? Well, in short it’s a restaurant. But not just a restaurant.

First of all dim sum are very popular, amongst both, locals and tourists. So you have to wait before you get the table – you wait either in a queue (it’s in the more organized places), or directly by the chosen table, over people’s (who are eating) heads, praying that they finish quickly.

When you sit down, the party begins.

Waiters walk around the room with trolleys, on which they have dishes, and on the dishes they have food – usually 3, 4 pieces – spring rolls, dumplings, veggies and other things that I don’t know what they are. Waiters speak no word in English, so it’s impossible to order something in normal way. You just look inside the trolley, what they have there, and if you like something, you point it out with your finger. And you drink a lot of hot, Chinese tea, probably to wash out all the kilograms of fat from the food.

On the table there is a card on which waiters put number and name of food they gave us, when it’s time to get the bill they’ll do the sums – how much you have to pay.

Whole experience is incredible, mainly because you have no idea on what you are eating 🙂 I pointed with my finger on one of the baskets, which hold – from far – something looking delicious. Inside there were ….. fried octopus’ legs! Not eight, by any means, more like 30! After 3 I’ve had enough!

Wcale nie tak latwo zobaczyc Wielkiego Budde (Big Buddha). Aby dostac sie do Jego siedziby nalezy wybrac sie w 50minutowa przeprawe lodzia, a pozniej jeszcze jechac autobusem przez godzine, mijajac tradycyjne chinskie wioski, gdzie chlopi w tradycyjnych chinskich kapeluszach uprawiaja banany.

I chociaz Wielki Budda rzeczywiscie jest olbrzymi i niepodzielnie kroluje ponad okolica, aby sie do niego dostac trzeba jeszcze pokonac setki stromych schodow.

Wielki Budda stoi sobie na szczycie, w otoczeniu szesciu innych figur. Kazda z nich trzyma jakis przedmiot – lotos, szkatulke, plomien, kulki czy inne paczki tudziez figi, naczynie na cos tam, i cos, co przypomina miniaturowe organy. Kto to sa te figury, i co symbolizuja trzymane przez nie przedmioty, pozostaje dla mnie zagadka. ^{Prosba do Buddystow lub tych, ktorzy sie tym interesuja, o wyjasnienie w komentarzach. Bede bardzo wdzieczna.}

Dookola Wielkiego Buddy pelno jest straganow, na ktorych, oprocz kiczowatych pamiatek z Wielkim Budda mozna kupic kadzidelka. Kadzidelka te zapala sie albo przed Budda, albo w pobliskiej swiatyni.

A swiatynia jest piekna, udekorowana mnostwem kwiatow, z firgurkami roznych bogow. Przed figurami tymi ludzie skladaja dary, w postaci kadzidelek lub owocow. Mozna zobaczyc tez mnicha, ktory na dziedzincu uklada kwiaty w bukiet dla swojego boga.
Zdjecia jak zwykle pozniej, musze je obrobic 🙂

And although Big Buddha is really big and rules over the area, to get to him you must climb hundreds of steep steps.

Big Buddha is on the top, surrounded by six figures. Each of  these is holding an object – lotus, a box, some kind of balls, and some other things that I don’t know what they are. I don’t know who the figures are, or what they symbolize. ^{If someone is a Buddhist, or is interested in it, please explain who the figures are and what objects they are holding in comments.}

There are a lot of people selling cheap souvenirs with Big Buddha. You can also buy inscents there, which you lit in front of Buddha or in the nearby temple.

The temple is beautiful, with lots of flowers and figures of various gods. In front of these figures people put presents (fruit) and burn inscents. You can also spot a monk who is making a bucket for his god.

Budynek HSBC (na zdjeciu ta pusta przestrzen, o ktorej pisalam. Zdjecie ze strony http://tresolini.org/andrew/seasia_summer2004/pages/page_11.html?):

Dla zainteresowanych, goraco polecam _{strone, na ktorej mozna obejrzec wszystkie wiezowce w HK} (rowniez te w NY i Chicago). Na stronie mozna sobie rowniez poczytac jaki wysoki jest budynek, w jakich celach jest wykorzystywany, kiedy zostal oddany do uzytku… Mozna tez tam poczytac o _{budynkach w Polsce}.

Gdybym miala porownac Hong Kong do czegokolwiek, to musialby to byc Manhattan. Poniewaz zarowno w HK jak i na Manhattanie turyste rozpoznaje sie po tym, ze chodzi z glowa zadarta do gory.

Wiezowce, wiezowce, wiezowce. W HK wprost sie nimi zachlysnelam. Wszedzie wiezowce. W HK nie ma miejsca. Przestrzen jest bardzo droga. Dlatego biurowce maja po kilkadziesiat pieter, a ludzie mieszkaja w kilkunastopietrowych blokach. Takie blokowiska widac wszedzie, rowniez na wzgorzach.

Biurowce i centra handlowe to szczyt inzynierskiej elegancji, klasy, i pomyslowosci. Pierwszego dnia, poniewaz wstalismy pozno, zwiedzalismy okolice hotelu – wlasnie podziwiajac te cudowne budynki.

Zdecydowanie na uwage zasluguje budynek banku HSBC. Znajduje sie on w centrum dystryktu biznesowego, i jest pusty w srodku – chodzi o to, ze wszystkie pietra sa jakby zbudowane po bokach kwadratu,  z pustym srodkiem. Jak np. w centrum handlowym Blue City, z tym ze na o wiele wieksza skale, oczywiscie. Stawiajac taki budynek HSBC udowodnilo, jak wiele ma pieniedzy – pamietajcie, ze ziemia jest bardzo droga w HK, i HSBC udowodnilo, ze moze sobie pozwolic na niewykorzystanie kazdego centymetra kwadratowego przestrzeni.

Skyscrapers, skyscrapers, skyscrapers. In HK there are thousands of them. Everywhere. In HK there is no space, space is very expensive. That’s why office towers are few houndreds meters high, and people live in very, very high blocks of flats. These blocks are everywhere, also on the mountains.

Office towers and shopping malls are the peak of engineer ellegance, class and innovation. On the first day, because we got up late, we were walking around the hotel, admiring the lovely skyscrapers.

Definately it’s worth mentioning the HSBC bank building. It’s in the middle of business district, and it’s empty inside – I mean all floors are built kind of on the edges of a square, with a lot of empty space in the middle. By building such a building HSBC proved how much money they have – land is very expensive in HK, and HSBC showed that they can afford not using every sqare centimeter of land they have.

HK jest pelen piekna – wszedzie orchidee, bonsai, zwroccie uwage na to, jak zwykle soki pieknie moga sie prezentowac…