Czas chyba napisac o tym, jak lokalni sie ubieraja. Zajelo mi to tyle czasu, bo chcialam zamiescic zdjecie, a ostrzegano mnie, aby ich nie fotografowac. Ale teraz mi sie udalo, wiec pisze.

Dzis bedzie o facetach. Chodza oni ubrani w biale ‘suknie’ (wybaczcie prosze nieznajomosc poprawnej nazwy tych szat, jesli ktos wie, prosze napisac), a na glowach maja chusty, przewiazane czterema czarnymi sznurami, z takimi chwostami na koncu (widac na zdjeciu). Chusty sa albo biale, albo w taka czerwona kratke (kiedys w Polsce modne byly tzw. arafatki, pamietacie?). Nigdy nie nosza chust w czarna kratke.

Slyszalam dwie historie odnosnie koloru chust. Historia pierwsza to taka, ze biala chusta na glowie jest tradycyjnie ‘katarska’, a z kolei w czerwona kratke jest tradycyjnie z Iranu.

Historia druga natomiast mowi, ze biale chusty sa noszone latem, poniewaz sa ciensze i bardziej przewiewne, a czerwone sa noszone zima, jako ciezsze i cieplejsze.

Ktora historia jest prawdziwa, nie wiem.

Suknie te sa zawsze wyprasowane, maja wykrochmalone, sztywne mankiety zapinane na spinki, a nie na jakies prostackie guziki. Jak sie dokladniej przyjrzec, to te suknie sa bardzo eleganckie i dystyngowane, szczerze mowiac. I nie widac spod nich majtek. Specjalnie patrzylam.

Jeszcze jedna uwaga. Na poczatku faceci w tych bialych kieckach wydaja sie dziwni, potem sie czlowiek przyzwyczaja, i grupa 20 Arabow, wszyscy na bialo, juz nie dziwi w ogole.

A, arabscy panowie czesto trzymaja sie za reke i caluja sie siarczyscie w policzki na powitanie. Nie oznacza to, ze sa gejami.

It’s time to write what they wear. It took me so much time because I wanted to put a photo here, and I was warned not to take photos of them. But now I managed, so I’m writing.

Today I’ll write about men. They wear white outfits (I don’t know proper names of these outfits), and on heads they have kind of scarves, which are tied with four black ropes. The scarves are either white, or checked (white and red). They never wear black and white checks.

I heard two stories about the colour of the scarves. Story number one says that white scarf is traditionally from Qatar, and red checks is traditionally from Iran.

Story number two says that white scarf is worn during summer, as it is thinner, and red one is worn during winter as it is warmer and thicker.

Which story is true, I don’t know.

The outfits are always ironed, cuffs are starched and they use cuff-links, not buttons. When you look closely, these outfits are actually very elegant and dignified. And you can’t see their underwear, I checked.

One more thing. In the beginning these men in white ‘dresses’ seem strange, but soon you start to get used to it, and a group of 20 Arabs, all wearing white, doesn’t surprise you anymore.

And, Arab men very often hold hands and kiss each others’ cheeks. This doesn’t mean they are homosexual.

Czas abym napisala kilka slow o naszych rodakach w Katarze, bo jest ich tutaj kilkoro. My naprawde jestesmy jak kurz – wszedzie (ok, dla tych bardziej wrazliwych porownam nas nie do kurzu ale do powietrza, moze byc?).

Zatem poznalam juz tutaj kilka osob. Pierwsza byla B., ktora poznalam juz w samolocie do Kataru. W samolocie, kiedy po raz pierwszy widzialam te kobiety ‘dziwnie’ ubrane (Arabi), i kiedy chcialam cokolwiek na ich temat powiedziec, mowilam do Matta po polsku, myslac, o jakze zludnie, ze nikt mnie nie rozumie. B. rozumiala. Zagadala do nas, wymienilysmy numery telefonow, i teraz sie spotykamy.

Potem byl P., ktorego poznalam dzieki Mazusom – jakims cudem znalazl mojego bloga, skontaktowal sie ze mna, i rowniez od tej pory sie spotykamy.

Nie napisze wiecej ani o B., ani o P., poniewaz nie pytalam ich o zgode, wiec moze im sie nie podoba, ze o nich pisze, a nie chcialabym ich urazic.

Mamy tez polskich sasiadow, a jakze. Matt pewnego dnia poznal ich na basenie, okazalo sie, ze przyjechali nieco wczesniej niz my (ale nieduzo), i ze mieszkaja w willi obok.

Wczoraj poznalam kolejna Polke, w sklepie. Jak zwykle klapalam morda, duzo, glosno i po polsku, do Zuzi. No i ona sie odezwala, ach, to pani z Polski? Poszlysmy razem na kawe, a w poniedzialek idziemy do ‘baby klub’. Niestety, ona wyjezdza z Kataru juz w listopadzie.

No i kiedys slyszalam dwie kobiety w sklepie rozmawialy po polsku.

Takze wyglada na to, ze jest tutaj calkiem spora grupka Polakow.

It’s time I write a bit about Polish people in Qatar, because there are some of them here.

I met few Polish people here. B. was first. I met her on the plane when we were flying to Qatar. On the plane, when I saw all these ‘strange’ dressed women (Arabs), and when I wanted to say anything about them, I used Polish, thinking (wrongly) nobody would understand. B. understood. She started speaking to us, we exchanged phone numbers, and now we meet sometimes.

P. was next. I met him through Mazusy, somehow he found my blog, he contacted me, and now we meet sometimes.

I won’t write anything more about them, because I didn’t ask them whether I can write about them, so they may not like me writing about them, and I wouldn’t like to offend them.

We also have Polish neighbours. Matt met them one day at the swimming pool, it turned out that they came just a bit earlier than us (not much), and that they live in the neighbouring villa.

Yesterday in the shop I met another Polish girl. As usual, I was talking to Zuzia, loudly, a lot and in Polish. And this girl asked me whether I was from Poland. We went together for a cup of coffee, and on Monday we go to baby club. Unfortunately, she’s leaving Qatar in November.

And one day also in the shop I heard two women speaking Polish.

So it looks like there are quite a few Polish people in Qatar.