I jeszcze jedna ciekawostka.

Tradycja nakazuje, aby rodzice byli nazywani imieniem swojego pierworodnego.

Zatem kobieta, ktora urodzila swojego pierwszego synka, powiedzmy o imieniu Omar, bedzie nazywana (choc niekoniecznie, ale nie wiem, od czego to zalezy) Umm Omar. (Umm znaczy "matka", czyli "matka Omara").

Podobnie ojciec, ktoremu urodzi sie syn nazwany Ibrahim, bedzie znany jako Abu Ibrahim (Abu znaczy ojciec).

Tak mozna podsumowac to, co sie dzieje na drogach w Katarze.

Slyszeliscie o tym, ze we Wloszech maja okropnych kierowcow? Zapraszam do Kataru, bije Italie pod kazdym wzgledem!

Oto kilka najpowszechniejszych grzechow.

• Gdyby prawda, iz narzad nieuzywany zanika, miala zastosowanie w motoryzacji, w Katarze nie byloby kierunkowskazow. Prawie nikt ich tutaj nie uzywa, a jesli nawet, to np. w ten sposob:

– prawy migacz, a on jedzie prosto

– prawy migacz, a on skreca w lewo

– swiatla awaryjne, a on jedzie 120 na godzine

• Drogi tutaj, w tym ronda sa trzypasmowe (przewaznie). Taki "zakatarzony" kierowca przejezdzajac przez rondo zazwyczaj zalicza wszystkie te trzy pasy, w stylu calkowicie dowolnym, nie indykujac oczywiscie swoich zamiarow. Zaczyna od zewnetrznego pasa, przez rondo jedzie wewnetrznym, a zjezdza z ronda pasem srodkowym.
• Parkowanie posrodku ronda to norma. Zwlaszcza taksowkarze to lubia.
• Nierzadko na drodze trojpasmowej dwa pasy sa zajete zaparkowanymi autami, do jazdy pozostaje jeden. Tak jest glownie w piatek przed meczetami, podczas modlitwy.
• Nikt tutaj nie zwraca uwagi na pierwszenstwo przejazdu. Kto odwazniejszy, jedzie. Kazdy czuje sie jakby byl wylacznym posiadaczem drogi.

Wypadek:

• Przy najmniejszym nawet wypadku, nie mozna ruszyc zadnego z aut. Chociazby calkowicie tamowaly ruch, trzeba czekac na policje.
• No i oczywiscie podczas wypadku, Kataryjczyk ma zawsze racje.

Na plus:

Drogi – swietne, szerokie, przewaznie trzypasmowki, ograniczenie predkosci do 80, 100, i 120 (w miescie!).

Kierowcy tutaj (pomimo, ze uzywaja czesto klaksonu) nie sa agresywni (jak np. w Warszawie). Sa spokojni, nie zieja nienawiscia jesli ktos im zajedzie droge. Oni po prostu nie umieja jezdzic. I ten fakt wydaje sie byc akceptowany przez wszystkich, wlaczajac policje.

Pozostale spostrzezenia:

• Kto nie lubi rond, niech lepiej tu nie przyjezdza. Swiatel i skrzyzowan jest niewiele, wszedzie ronda, ronda, ronda.
• Na ronadch korki.
• Wiekszosc drog jest jednokierunkowa.
• Po przekroczeniu 120 km/h we wszystkich autach wlacza sie takie bip, bip, bip. I bipa sobie, dopoki nie zwolnimy.
• Najwiekszym powodzeniem zdecydowanie ciesza sie tutaj samochody japonskie (Toyota i Nissan). Numer jeden to bezapelacyjnie Toyota Land Cruiser.

• Generalnie jest tu wiele aut z napedem na 4 kola. Sa one niezbedne na pustyni (niedaleko). Poza tym w Katarze z latwoscia mozna sobie na nie pozwolic – drogi sa bardzo szerokie, a paliwo bardzo tanie.

Nie ma ich wiele w Katarze, a te, ktore sa, sa oznaczone w ten oto sposob. Oczywiste, prawda? 🙂

Paliwo tutaj jest niezmiernie tanie. Wydaje mi sie, ze kosztuje okolo 0.60 za litr (ten lepszy rodzaj; raz poprosilam o ten tanszy, wiedziona przyzwyczajeniami z Polski, to popatrzyli na mnie jakbym z ksiezyca spadla).

Zeby wypelnic bak "naszej" Hondy Civic potrzebujemy okolo QR35 (od calkowicie pustego baku do calkowicie pelnego; w Polsce to ponad 100 PLN zawsze szlo). Fakt, ze wystarcza to na przejechanie tylko nieco ponad 300km, powiedzmy 350. Czy to dlatego, ze bak jest maly, czy tez paliwo inne? A moze po prostu ta Honda tak zre (automatyczna skrzynia biegow)? Nie wiem.

W kazdym badz razie nikt tutaj sie cena paliwa nie przejmuje, i nikt nie oszczedza, bo i nie ma co. Raz, ogladajac samochody terenowe w salonie, zapytalismy ile ten pali (standardowe pytanie w Polsce). Sprzedawca zachichotal pod wasem. Oczywiscie nie wiedzial.